Anniversary Celebrations: Clinic and Nursing Home

This year marks ten years for our nursing home and twenty years of care through our clinic and home visits. A great celebration was hosted on Kenedi Hill on Saturday with many people in attendance that played an important role in growing the clinic and retirement home. Director, Marleen Van de Voorde, organized a beautiful day of fellowship, thanksgiving, and celebration. She shared the story of how God took both projects from being dreams to tangible ministries doing important work in Albania.

In her speech, Marleen thanked a handful of people that helped open and contribute to the clinic or nursing home.

Miranda Kalemi has been the administrator of Kenedi Clinic since its beginning in 2002. She coordinates inventory, staffing, and scheduling. She is seated to the right of Marleen amongst the clinic therapists and nurses.

Tonnis and Erna Venhuizen helped Vila Kenedi start ten years ago. They were involved with all aspects of fundraising, planning, and building. For the first eight months after opening, they lived at Vila.

Fred and Wilma Westerink work and live in Albania. They are supporters of Marleen and her work. Fred is the director of Prison Fellowship Albania. Also known as SHBKSH . Wilma also does work with Food Bank.

Groups of youth from Ommen, Netherlands have been coming for many years to do volunteer work with the senior citizens and in the many village church plants. They have put in thousands of hours building and just as many loving the residents of the nursing home.

Rob and Annet Van Eck provided practical help. They could be seen throughout the celebration catching up with old friends and taking pictures of the residents to capture new memories. There were many smiles shared on Saturday.

Another huge thanks was given to Hope For Albania. They have provided material for every project since the beginning of the clinic. They have provided supplies for health care and home care. At Vila Kenedi, they assist with solar panels and the soon-to-be greenhouse. Members are pictured here with Marleen. (From left Leta Cenolli, Pleun Van den Berg, Wim Heiwegen, Marleen Van deer Voorde, Peter Brugman, and Luli Cenolli


EO Evangelical Broadcast is the primary supporter of building the Vila and maintaining it. Many thanks to them for allowing Vila to provide a home to those who have nowhere else to go. Thank you for your documentary work that has raised awareness of the needs of the elderly across the country.

Marleen gave a heartfelt thanks to every man and woman that is or ever has been staffed at the clinic or retirement home. Many of the people she thanked were in attendance and celebrating alongside her. Everyone gave thanks to the Lord for the plan he organized and the miracles he orchestrated to allow these programs and their associated ministries to be so effective and life-changing over the last twenty years.

Everyone’s favorite part of the morning was the testimonies of the residents. A handful gave toasts, thanking Marleen for her dedication. One woman shared about the life she lived before her heart changed when she met Jesus. Many tears fell as she repeated the words, “I am a new person because of Him. He has changed my life; my heart.”

The very same person that changed this woman’s heart called Marleen to Albania and calls each one of us to take care of the powerless; the sick, the poor, the forgotten. The clinic and the retirement home have both done this for the past twenty years and ten years respectively. Please pray with us that they continue for many years to come. Until there are Jesus returns and heals the sick, makes the poor rich, and calls the forgotten his children forever.

To support either one of these programs

More Wheels, More Meals

Last winter, I drove with one of Vila Kenedi’s drivers, Erion Stoceni, during his food delivery route. After an hour of visiting twenty or so homes, Erion shared some thoughts with me about this ministry he was a part of. The first thing he said was he wished the church could do more, especially in the villages surrounding Korce. Today I am writing to tell you that Erion’s dream has been realized. The Meals On Wheels ministry has been expanded to reach four villages in the area: Kamenice, Pojan, Sheqeras, and Bulgarec. I spoke to each of the leaders overseeing this project in their respective villages to get a better idea of how the system works and how many families are being blessed. 

Each leader in the village cooks for the people in their own village and distributes the food two or three times a week. Similar to ‘Meals on Wheels’ in Korce, the elderly individuals chosen are in grueling situations; they are in bad health, live alone, financially struggling, or have no way to take care of themselves or their family. Between the four villages, more than thirty meals are cooked and distributed each week.

Sara Bori from Sheqeras is currently cooking for a woman in her late eighties that is suffering from dementia. She is incapable of cooking for herself and is in desperate need. God has provided the church plant in Sheqeras with everything they need to meet this woman’s needs. Dementia causes confusion and memory loss. Some days she knows who is bringing her food and why? Other days she is completely out of it and needs a gentle reminder. When she is of right mind, she is very grateful to Sara and the Sheqeras team for helping her.

Three churches are in the preparation stages for bringing the ‘Meals on Wheels’ program to their villages; Vlocisht, Plasa, and Kuc. In each active village, we have faith that God will continue to equip us to care for people as their needs arise.

A Much Needed Delivery

On January 27, 2021, after two months on the open sea, a forty-foot shipping container arrived at the Durres port from Detroit, Michigan. Kenedi Foundations receives many containers throughout the year from all over the world, but this one was different. It was filled with medical equipment that is absolutely essential to caring for people during this pandemic. Who do we have to thank for this donation? A new charity called Ignatian Way founded by Armando and Mary Jane Kurili.

Armando was born in Korce in the midst of Communism. He escaped to Greece in his early twenties with the intention of never returning to his hometown or even his country. Mary Jane came to Albania with CRU Missions in 1991. This trip sparked a passion for the Albanian community and started her on a journey that would eventually lead her back to Albania. When she returned to the states Mary Jane met Armando and they were married soon after.

Fast forward ten or so years and God called the Kurilis to minister to the large Albanian community in Detroit. And in 2018, God placed another call in Armando’s heart; it was time for him to return to Albania. Together, with a group of sixteen individuals, the couple traveled to Korce to facilitate VBS and ESL in the small village of Sheqeras. Since that trip, the Kurilis have returned to Albania a handful of times and the most recent was to distribute the contents of the container that they had spent months collecting and organizing.

The container held respirators, bi-paps, nebulizers, walkers, crutches, wheelchairs, clothing, and miscellaneous items useful for ministry. These items were donated or bought with donated money which primarily came from individuals. The entire process required $8,000 and a year of fundraising and planning.

While visiting, the Kurilis met with the directors of the hospitals in Korce and Tirana, respectively. They contributed eleven respirators to Korce and fourteen to Tirane. Armando’s occupation is in the medical field; specifically in respiratory equipment design. He passed his knowledge to the medical team at each hospital and to the staff at Vila Kenedi, the home for the elderly.


Construction in Sovjan

Isaiah 58:10 says, “If you pour yourself out for the hungry and satisfy the desire of the afflicted, then shall your light rise in the darkness and your gloom be as the noonday.” At Kenedy, we desire to do just as God commands by caring for people’s physical needs as in addition to their spiritual needs. In tandem with this command, the Father has equipped us with the funds and skills to care for the people of our congregation and beyond. 

One of our church plants(Libonik-Maliq) led by Pastor Plator Collaku has been evangelizing in a small village called Sovjan near them for some time now and planting another church. It came to their attention that a family of seven that attended was living in very poor conditions. The father works hard to provide for his family but it is difficult with only one income. There was no plumbing system whatsoever; the family members were unable to have water for drinking, cooking, or cleaning. 

The exterior and interior walls were in ruins. By the looks of it, the ceiling could collapse at any moment. There was no insulation in the roof and faulty windows resulting in no way to keep the cold in and the warmth in. Altogether the house was cold, dreary, and no place to raise a family. 

Plator gathered a group of workers and completely renovated the house. They put strong siding on the outside of the house and painted in a bright, welcoming pink. The walls inside the house were completely redone and made to look like new. The tile was put in the bathroom and a door was placed at the entrance. In addition, plumbing was run through the entire house so the family could drink, eat, and clean themselves safely. New windows were installed in the place of the old ones and insulation filled the gaps in the roof. The family also received gifts and some traditional treats for the New Year season. 

As an organization and as believers of Jesus, we feel very blessed with the ability to care for God’s people in such tangible ways. It is our hope that support continues to allow us this privilege and that change will continue to sweep through this beautiful country one family at a time. Thank you and God bless you all. 

A New Pirate Adventure

Last year, pirates took over the church in Korce for VBS week. This year, our program looked a little different and the pirates traveled beyond the church. Kisha Ungjillore e Korce partnered with the local government and World Vision to host our pirate adventure at the outdoor sports complex in town.

Being outdoors allowed for ample space for the eight stations that we had. The groups of kids rotated between sports, water games, olympics, dancing, awana games, bounce houses, and team challenges. Each day the kids were taught a new Proverb and the station leaders would talk about it during each rotation.

There were seventy-five volunteers and over five hundred children each day from Korce and the surrounding villages. In addition to pirate attire and team headbands, the kids wore face masks. We encouraged social distancing and required fever checks and disinfectant upon entry into the complex.

It was encouraging to us that the government allowed us to teach the Bible to such a big number of kids on government-owned property. It is our hope to do something like this again next year. With more promotion and more volunteers it is our goal to reach 1,000 kids.

Beautiful Feet
Paul writes, “Everyone who calls on the name of the Lord will be saved. How, then, can they call on the one they have not believed in? And how can they believe in the one of whom they have never heard? And how can they hear without anyone preaching them? And how can anyone preach unless they are sent? As it is written how beautiful are the feet of those who bring good news!”(Romans 10:13-15) This is a story about a group of beautiful feet that brought good news to many people in Korce and the surrounding villages over the past few weeks.    
These feet belong to three Albanian men with a passion and gifting for evangelism. The first of the three is Olsi Mema. He is from a remote village in central Albania but has lived all over but we will get to that in a minute. When he was a young boy a pair of English missionaries came to his village and gave his father a bible. Olsi and his two siblings read this Bible and consequently became believers one after the other; Olsi being the last. A year later, the same missionaries returned and came near Olsi’s house, asking his sister for a glass of water. While the couple sat drinking they asked the three Mema children questions about the Bible. Each was able to answer with ease. This puzzled the missionaries so they asked how the siblings knew the answers. Olsi’s sister ran into the other room and returned with the same Bible that their father had been given the year prior by those very missionaries. Beautiful are the feet. 
When Olsi was a young man he traveled around Europe for work. When he was in England, God called him to return home to evangelize to his people. As Olsi says, “He closed every road for me except for the one home so that I could return to win more souls for him than treasures for myself.” In 2015, he moved to Korce where he met his wife and they worked in the village of Plasa where there is a church plant. Together they moved to Tirana so they could both complete a three-year program at Bible School. At the end of 2019, after graduating, the couple returned to Korce with their infant son, Mikea. As this year began Olsi asked God, “What do you want me to do this year?” God told him it was time to evangelize. 
By mid-March, the country began to shut down because of Covid-19. After some months the government permitted people more freedom as the number of national cases decreased. Olsi saw this as his opportunity to make a move. He and two young men from Plasa gathered some literature and went out into the streets. 
Let us take a moment to meet these two young men from Plasa. The first is Mikel  Kycyku. He accepted Christ as his savior in 2015 while attending church programs in Plasa. In 2018 he began as staff for the church. He completed Bible school in Erseke in the spring of 2020. His responsibilities in the village include meeting with the teens and running the men’s Bible study. 
Stiljan Isa is the other young man. He became a true believer in 2015 at the same time as Keli. He graduated from Bible school in the same class as Keli in the Spring. He has been with the church for many years but came in as staff about a month ago. He has a great desire to plant churches and reach the many villages around Korce and across Albania. 
Olsi, Keli, and Stiljan went to many places in Korce and some surrounding villages that do not have churches and are not familiar with the story of Jesus Christ. These villages are closed off to Christianity because the Muslims would often kick Christians out and attempted to maintain control of the village. 
Given the current situation, many people were trying to process all of the information they were given and they were so afraid. Nothing gives hope during times like these except for the Father, the Son, and the Holy Spirit. These three men shared this hope with anyone that was willing to speak to them. When they saw someone on the street the first thing they did was greet them and introduce themselves. They made it clear that they were followers of Jesus Christ to set them apart from the Jehovah’s witnesses and Mormons that also teach in the streets. After the introduction, they asked if people were interested in taking some literature.      
Overall, they received positive reactions and many people took literature. Their willingness opened the door for the Gospel presentation. They would first say, “We were all created by God in his perfect image. We were not created to be sinners yet we sin anyway and fall short of the glory of God. We have a need for someone to save us from our sins so we can be with our perfect creator. Jesus Christ is the son of God. The only man to live a perfect life from beginning to end. He is the only one that can save people from our sins. He left his place in heaven to come to earth as a human. He lived for some time on earth preaching and teaching. He then chose to die on a cross. When he died he took all of the sins of all people on him as payment. After three days he defeated death and rose again. Those who believe in him will also be brought from death in their sin to life in perfection. Believers are forgiven and will live for eternity in a perfect place in the presence of God.” 
A majority of the people that took literature received this message quietly and intently. After the story is told, the three messengers would answer questions that the people had. Finally, they would ask, “What do you want to do? Enter God’s kingdom or remain lost as you are?”    
Some people chose to take the literature while thinking about these questions. Others chose to enter the kingdom of God and continue in their discussion. Many of those that accepted the good news were teen boys. Olsi, Stiljan, and Keli desire to return to these villages and continue to build relationships with these boys and eventually churches.    
There is one village in particular that Stiljan and Keli are looking to plant a church in this year. Please pray for these young men as they use their training and their gifting to create a community of believers in a village that is predominantly Muslim with little to no history of Christianity within its borders. Planting a church is hard work that requires focus and a great deal of time. Pray that God will bless their work and they may see many join the kingdom. If you would like to donate to these young men click hier. Thank you and God bless!

Voedselhulp tijdens Corona

Een jongen staat op de stoeprand voor zijn huis. Zijn kleine handen houden een opgezette Peppa Pig vast. Naast hem staat zijn vader; donkerharige met ernstige, loensende ogen. De zon is warm, maar de wind is koud. De maag van de jongen schreeuwt om eten en de vader kan een leegte in zijn buik voelen. Ze staan ​​te wachten op het witte busje dat vervoert wat ze het meest nodig hebben. Ze wachten op de doos die het geschreeuw zal stillen en de leegte zal vullen.

Terwijl de chauffeur het voertuig parkeert, stapt de vader van de stoep af. Terwijl de vader de doos van de chauffeur afpakt, verandert de jongen. Hij glimlacht niet, maar zijn ogen laten zien wat zijn lippen niet doen. De spieren in zijn gezicht ontspannen zich terwijl het reliëf over hem heen spoelt. De doos die zijn vader net heeft meegenomen, is anders dan alle andere. Het bevat het voedsel dat zijn volgende maaltijd zal vormen en meer om te volgen. Zonder deze doos zou zijn maag even leeg zijn wanneer hij 's nachts gaat liggen als wanneer hij' s ochtends opstaat. Met deze doos zou het gemopper stil worden en de pijn verzachten. Deze doos maakt het verschil. Deze doos verandert zijn leven.

Dit is slechts één verhaal, maar er zijn honderden van vergelijkbare aard. Zoveel mensen vertrouwen op de voedselpakketten en andere hulpartikelen die door de Kenedi Foundation worden uitgedeeld. Gelukkig zijn we door middel van donaties in deze moeilijke tijd doorgegaan met het verstrekken van voedsel aan gezinnen in nood. Er zijn meer mensen werkloos dan ooit tevoren vanwege de sluiting van restaurants, bars, coffeeshops, kledingwinkels, enz. Omdat gezinnen met behoeften komen, kunnen we hen voorzien van de dingen die ze nodig hebben.

Vorige week kwamen een dozijn kerkmedewerkers naar de kerk om voedselpakketten te verzamelen. Al het eten kwam van een supermarktketen genaamd Euromarket. Ze waren bereid hun steentje bij te dragen om de bevolking van Albanië te helpen door al het voedsel tegen een gereduceerde prijs te verstrekken. Elke verpakking bevatte bloem, maïs, suiker, zout, koffie, kip, pasta, saus, boter, olie, melk, bonen, linzen, wasmiddel, wasverzachter en zeep. Een dorp verspreidde ook bijbels.

De eerste dag werden er honderd pakketten verzameld en in de dagen erna heeft God voor de middelen en voorraden gezorgd om vijfhonderd gezinnen in Korce, Maliq en Pogradec te helpen. Veel van deze families bezoeken onze kerk regelmatig of nemen wekelijks deel aan de bijbelstudies en bedieningen van de kerk. 

Sommige van de mensen die we helpen, staan ​​al vele jaren op onze Foodbank-lijst en we blijven hen gedurende deze tijd helpen, maar velen van hen zijn toegevoegd omdat ze werkloos zijn. De hele wereld verkeert in een staat van onzekerheid. Niemand weet wanneer we zelfs zullen terugkeren naar een manier van leven die lijkt op wat we ooit kenden. Zolang deze omstandigheden voortduren, zal onze lijst van behoeftige mensen blijven groeien. 

We vragen uw hulp in deze tijden van angst, problemen en grote nood. We hebben uw financiële steun nodig om voor onze gemeenten en onze gemeenschappen te blijven zorgen. Het kost $ 20 om één voedselpakket samen te stellen, dus door vandaag te geven, kun je het leven van een heel gezin veranderen.

Om te geven, ga naar en selecteer Covid-19 Crisis Fund.

Dank u en God zegene

Verpleegkundige bezoeken aan huis

De medische kliniek in de Evangelische Kerk van Korce is opgericht om professionele zorg te bieden die anders niet in het Korce-gebied wordt verleend. De verpleegkundigen behandelen tot vijftig mensen per dag en twintig van die patiënten worden thuis verzorgd. De afgelopen week heb ik een van de verpleegsters, Emel, in de schaduw gesteld om te zien hoe een dag thuiszorg eruit ziet. Het volgende is wat ik heb opgemerkt.

Our first stop was in a village about 10 minutes outside of Korçë. I stood in the corner watching Emel prepare three bandages of varying sizes with petroleum jelly, Betadine ointment, and white powder. I stood with my camera around my neck watching intently. Emel then asked the patient if he was ready. He slowly and painfully leaned forward in his place on the couch and turned belly down putting his weight on the armrest so his backside was facing the nurse. The patient’s wife pulled his shirt up and his pants down and I buckled down preparing for what was to come. Emel removed the three bandages that were on his bottom to reveal three gaping holes; all of them a few inches apart. As she lifted the bandages, steam arose from the wounds. I could see inside of his body. It was dark and red. After undressing the wound, Emel prepares to redress it. She cleaned each wound and wiped away any blood. Next, she placed a gauze sheet in each hole and taped the bandages over each wound.

Het volgende bezoek was snel en nam de helft van de tijd in beslag als het eerste bezoek. De wond was minder verschrikkelijk dan de eerste, maar de geur die de kamer vulde toen Emel de luier van de vrouw verwijderde, was moeilijk te verdragen.

De derde patiënt leek veel op de eerste; lijdt aan doorligwonden. Terwijl Emel de verbanden maakte, verwijderde de moeder van de patiënt haar deken en wat eronder lag, was de dunste vrouw die ik ooit in mijn leven heb gezien. Er zat geen vet of spier op haar benen, alleen een doorhangende huid. Terwijl ik van haar dijen naar haar voeten scande, werd de huid op haar schenen strakker en kon ik de vorm van haar botten zien. 

Voordat Emel het volgende huis binnenging, vertelde ze me dat de vrouw borstkanker had en dat ze veel wonden op haar lichaam had. Toen de deur naar de hoofdkamer openging, kreeg ik geen onaangename geur zoals de andere huizen, maar in plaats daarvan werd ik getroffen door een golf van hitte. De eerste wond die Emel verzorgde, was een wond op de onderkant van de voet van de vrouw. Het was ongeveer vijf centimeter lang en bleekgeel, groen en bruin. Het linkerbeen van deze patiënt leek onsamenhangend. Toen ze plat op haar rug lag, zat haar linkerknie onder haar rechterbeen en toen ze naar haar kant rolde, bleef het been precies hetzelfde.

Ongeveer 17 minuten na het bezoek, terwijl Emel twee wonden op de rug van de vrouw aan het schoonmaken was, werd ik een beetje licht in het hoofd. Wonden en bloed hebben meestal geen effect op mij, maar ik moet toegeven dat de combinatie van langdurige blootstelling aan de wonden en de onaangenaam warme kamer de wereld deed draaien en kleine zwarte vlekken de hoeken van mijn zicht vertroebelden. Ik verontschuldigde mezelf en rende naar buiten in de koele lucht. 

Standing in the open-air waiting for Emel to finish, I thought about all I had seen and experienced. The nurses that work at the center, care for wounds like this every single day. They endure the sights and emotions of dealing with bed-ridden patients suffering from worst-case wounds and sicknesses. Jesus had compassion for the sick and so does the church (Matthew 14:14). God has gifted these nurses with the skills necessary to put their compassion to action in this way. God has called them to this mission field. The mission field of bandages, antiseptics, and petroleum jelly. Praise God for their commitment and perseverance. Please help these nurses continue to provide care by donating hier

Maaltijden op wielen in Korce

De Kenedi Foundation heeft een bediening vanuit Vila Kenedi, ons verpleeghuis. Van maandag tot en met vrijdag kost een rit dertig tot veertig maaltijden rond Korce aan individuen en gezinnen die een warme maaltijd nodig hebben vanwege een slechte financiële, fysieke of mentale toestand. De maaltijden variëren afhankelijk van de voorraden die week worden gekocht, maar bestaan ​​meestal uit vlees, fruit, groenten en een ander item.

Op deze bijzonder warme januaridag voegde ik me bij de chauffeur, Erion Stoceni (hieronder afgebeeld met zijn gezin) op zijn route en legde mijn observaties vast om u een glimp op te vangen van hoe deze bediening eruit ziet en het effect ervan op de gemeenschap. Vanwege bezorgdheid over identiteitsbescherming zijn er geen foto's van de ontvangers van de maaltijden.

De totale route nam iets meer dan een uur in beslag en elke levering zag er bijna hetzelfde uit als de vorige. We openden de autodeuren en liepen de trap op naar het appartement. Erion S klopte op de voordeur en liep naar binnen zonder op antwoord te wachten, omdat de ontvangers ouder waren en zich langzaam voortbewogen. Een vrouw miste een been en kon helemaal niet bij de deur.

Elk bezoek was kort maar vriendelijk. Het was nodig om snel te bewegen om het eten warm te houden en om iedereen tijdens de lunch hun maaltijd te bezorgen. Velen van hen boden Erion en ik snoep aan of vroegen ons om heel Albanees koffie te drinken. We zouden beleefd weigeren en hen eraan herinneren dat er ook huizen te bezoeken waren.

Naast het bezorgen van eten, vraagt ​​Erion S aan elke persoon hoe het met ze gaat en of ze beter zijn dan gisteren. Een man heeft een oogprobleem en heeft elke dag een oogdruppel nodig. Een van de vrouwen die we bezochten, had wat beddengoed nodig dat in een hoge kast was opgeborgen. Een ander had iets nodig dat van een plank was gehaald. Erion heeft met al deze dingen geholpen en doet kleine dingen als deze tijdens zijn bezoeken.

De meeste gevallen waren ouderen die alleen woonden zonder familie om voor hen te zorgen. De familie woonde ofwel ver weg, of gaf er niet genoeg om om te bezoeken of te helpen. De oudste man die we bezochten was vierenennegentig. Hij is een veteraan, dus Erion begroette hem met een groet. Ik bleef in de auto tijdens een van de bezoeken omdat de man erg ziek was en Erion niet zeker wist of hij hem dood of levend zou vinden.

Het laatste huis dat we bezochten was het moeilijkst te verdragen. De man woonde alleen in een klein, vies appartement. De ramen stonden op een kier en er zat een gat in de buitenmuur. De kachel brandde, maar het was in huis dezelfde temperatuur als buiten. De Foundation bracht hem een ​​paar jaar geleden een kachel omdat hij het vuur in het midden van de kamer verbrandde en zijn plafond en muren verpestte. Vorige week werd hem een ​​bed bezorgd, maar hij weigert het te gebruiken; hij slaapt op een stapel tapijten aan de voorkant van de kamer.

De plaats voelde nog kleiner aan dan hij was, omdat hij bezaaid was met stapels afval en een willekeurige verzameling afval en zo. De kleine vloer die te zien was, was vuil en gebarsten. Het enige licht in de plaats was afkomstig van de kierramen en de zwakke gloed van het vuur. De Stichting heeft zoveel mogelijk gedaan om te helpen, maar hij gebruikt niet altijd het materiaal dat we hem brengen. Het enige wat we kunnen doen is blijven helpen en bidden dat hij ze correct zal gebruiken.

Ik vroeg Erion of het moeilijk is om dit werk elke dag te doen. Hij zei: 'Ja, het is moeilijk om ze elke dag alleen te zien zonder dat iemand voor ze zorgt. Het is moeilijk om hun ziekte of verwondingen te zien. Ik weet nooit wat ik zal vinden als ik hun huis binnenkom. Het voelt echter beter om te weten dat we hen helpen door ze een warme maaltijd te geven en ze te controleren. Er is altijd meer te doen, want er zijn er zo veel met behoeften en zo veel die moeten worden verzorgd. ”

This is a necessary ministry because it takes care of so many individuals and families. There will always be the poor and the widows and we are called to care for them. (1 Timothy 5:3-16) The need is great and the call to help is great. If you would like to answer the call and help us care for the needy please consider giving. Under Category & Funds select Kenedi Center. Thank you and God bless.


Kerstmis is een prachtige tijd van het jaar vol vreugde, festiviteiten en vakantietradities. Voor ons is het bij Kenedi een drukke tijd vol met ministeriële feesten, kerstpreken, community outreach en een theatrale productie. Door Gods voorziening en de leiding van de Heilige Geest waren onze vele projecten succesvol in het verspreiden van de kerstboodschap en de liefde van Jezus Christus. Hieronder leest u een fragment over elk evenement en kunt u genieten van enkele foto's. Vrolijk kerstfeest.

Kerkplanten - al onze kerkplanten versierden hun kerken voor Kerstmis en hadden een paar feesten met hun bedieningen. Kerstliederen werden gezongen en sommigen maakten kleine kerstdrama's. Ze gingen het dorp rond en leverden geschenken aan gezinnen.

Children’s Ministry- Dit jaar hebben de kinderen het programma geleid en hebben de ouders deelgenomen. Sommigen lazen bijbelverzen, sommigen zongen kerstliederen en een groep danste. Er waren spelletjes en een poppenshow om het verhaal van Jezus 'geboorte te vertellen.

Shqiponja- Our Korçë-based preteen ministry has four zones around the city. For their Christmas program, each zone had a few performances: skits, singing, dances, and pantomimes.

Nje Brez I Ri- The Junior High ministry in Korçë invited the junior high groups from our village church plants and Pogradec for a night full of games, gifts, worship, dramas, and the Christmas story.

Youth Space- De groep High School in Korçë nodigde de andere groepen van onze dorpskerkplanten en Pogradec uit voor een avond als Nje Brez I Ri’s. Sommige groepen hebben bijgedragen met sketches, muziek en games.

Dagcentrum- De dag na Kerstmis had het dagcentrum een ​​kerstfeest. De kinderen nodigden hun ouders uit om met hen en de medewerkers van het centrum te vieren.

Senioren - De senioren die dagelijks samenkomen in de Korçë-kerk, hadden een eigen feest in de kerk. Er werd eten en wijn geserveerd en er werd op traditionele muziek gedanst.

Speciaal onderwijs - Op kerstavond was er een groot feest bij de groep thuis. Sommige leden van de kerk kwamen bij hen om te dansen en geschenken te geven. De directeur liet de plaats inrichten en maakte hun kerstspecial.

Hospital Outreach - Bijna twintig jaar lang heeft een groep met Kerstmis het kinderziekenhuis bezocht om cadeautjes te bezorgen aan patiënten en hun ouders. Dit jaar hebben de kinderleiders en een paar van de kinderen die verantwoordelijkheid op zich genomen en hebben ze er veel plezier in gehad.

Boys and Girls Home- Elk huis had zijn eigen vieringen met peperkoekversiering, cadeautjes en andere festiviteiten. Het jongenshuis is in januari geopend, dus dit was de eerste kerst van de jongens in het veilige huis.

Van de Kenedi Foundation Family tot jullie allemaal, prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar !!! God zegene je.